Qi’ta
Sep 28, 2007 My Urdu Poems, Poetry
Here’s a small quatrain (qi’ta) that I wrote last year as well. A simple thought expressed in a simple manner:
maiN ne kab tumse koii shikva kiyaa?
maiN ne kab bevafaa kahaa tumko?
mujhko apne pe hi yaqeen na thaa
maiN ne ilzaam kab diyaa tumko?
09/17/06
Tags: my poetry, qita, urdu poetry
Iztiraab
Sep 25, 2007 My Urdu Poems, Poetry
Here’s my second nazm… which I totally love! No no, I’m so not “tooting” my own horn.. it really ended up being a nice nazm. Iztiraab (which means “bechaini”) is the title of this nazm:
iztiraab
=======
aaj phir raat tirii yaad se bojhal guzri
aaj phir chaaNd mire haal pe ghamgeen rahaa
aaj phir dard kii shiddat ne mujhe toR diyaa
aaj phir shabnamii aankhoN ne tirii raah takii
meri har saaNs meiN ab tak tirii khushboo hai nihaaN
mere seene meiN abhi tak tiri dhaRkan hai javaaN
mere jazbaat ke sho’oloN meiN haraarat hai tirii
vuhii vahshat, vuhii ulfat, vuhii chaahat hai tirii
mere ash’aar ki duniyaa hai tujhii se mansoob
meri nazmoN meiN chhupaa gham bhi faqat teraa hai
tuu abhii tak hai mirii rooh kii pahnaaii meiN
mere ehsaas meiN, takh’eel kii raanaaii meiN
aaj phir chaaNd mire haal pe ghamgeen rahaa
aaj phir dil ne kaii baar sawaalaat kiye
aaj phir maiN ne kaii baar ise samjhaayaa
“jiski ulfat pe tujhe itnaa yaqeeN thaa naadaaN!
vo kisii khwaab meiN khoyii huii hogii shaayad
vo kahiiN chain se soyii huii hogii shaayad!”
08/31/06
Tags: my poetry, nazm, urdu poetry
peer-e-tasmaa-paa
Sep 25, 2007 Poetry, Urdu Misc Poems
Here’s an amazing nazm by Kaifi Azmi entitled Peer-e-tasmaa-paa (the old man of the sea who would ask the travellers to drop him across the water on their shoulders and with really strong legs, he would choke his carriers)
Kaifi’s nazm really talks about a much deeper meaning where he identifies himself with the carrier, the traveller who is being asked to carry the old man on his shoulders. Here’s the nazm:
Peer-e-tasmaa-paa
mere kaaNdhe pe baiThaa koi
paRhtaa rahtaa hai
makkhiyaaN kaan meiN bhinbhinaatii haiN
zaKhmi haiN kaan
apni aavaaz kaise sunouN?
Raana hindu tha Akbar musalmaan tha
Sanjay vo pahla insaan tha
Hastinapur meiN jisne qabl-e-maseeH
Telivizon banaayaa
aur ghar baiThe ek andhe raajaa ko
yudh ka tamaasha dikhaayaa
aadmii aaj chaaNd par utaraa to kyaa
ye taraqqii nahiiN
ab se pahle, bahut pahle
jab zarra TuuTaa na thaa
chashma jauhar ka phooTaa na thaa
jaa chukaa hai koi
yah aur aisii bahut si baateiN
mere kaaNdhe pe hoti haiN
kaaNdhe jhuke jaa rahe haiN
qad mera raat din ghaT rahaa hai
sar kahiiN paaNv se mil na jaaye
—
Kaifi Azmi
Tags: kaifi azmi, nazm, urdu poetry
be karaaN raat ke sannaaTe meiN
Sep 24, 2007 Poetry, Urdu Misc Poems
Posting a beautiful nazm by NM Rashid. My blog seems to be heavy on poetry, but that’s to be expected, just the things that tickle my fancy.
tere bistar pe miri jaan kabhii
be karaaN raat ke sannaaTe meiN
jazba-e-shauq se ho jaate haiN aaza madhosh
aur lazzat ki giraaNbaari se
zehan ban jaataa hai daldal kisii veeraane ki
Aur kahiiN iske qareeb
neend aagaaz-e-zamistaN ke parinde ki tarah
Khauf dil meiN kisii mauhoom shikaari ke liye
apne par Tolti hai, cheekhtii hai
be karaaN raat ke sannaaTe meiN
tere bistar pe miri jaan kabhii
aarzooeN tire seene ke kuhistaanoN meiN
zulm sahte hue habshi ki tarah rengtii haiN
ek lamhe ke liye dil meiN khayaal aataa hai
tu mirii jaan nahiiN…
balke saahil ke kisi shahr kii dosheeza hai
aur tire mulk ke dushman ka sipaahii hooN maiN
ek muddat se jise aisii koi shab na mili
ke zaraa rooh ko apnii woh subak baar kare
be panaah aish ke hejaan ka armaaN le kar
apne daste se kai roz se mafroor hooN maiN
tire bistar pe miri jaan kabhii
be karaaN raat ke sannaaTe meiN
——-
Translation by K.C. Kanda
Stretched on your bed sometime
in the deadly silent night,
Desire-drunk my limbs slip into a delirious state;
and my brain, luxury-weighed,
becomes a barren marshy ground.
Somewhere near at hand, the sleep,
Like an early winter-bird,
Dreading some hunter’s sudden swoop,
Flutters its wings and screams.
In the deadly, silent night,
Stretched on your bed sometime,
Restless longings deep suppressed in the caverns of your breast,
like a bonded negro slave, cringe and crawl for life.
A momentary thought distrubs my mind:
You are not my life…….
But a damsel of some town on an alien shore,
and I, a soldier of the country now at war with your folks;
Who hasn’t for a single night
His weary soul regaled.
Bursting with a spate of longings, thirsting for the feast,
Fleeing from my regiment, I come to seek relief,
Stretched in your bed I muse
in the deadly, silent night.
Tags: nazm, NM Rashid, NMR, urdu poetry
hamaare darmiyaaN ab dooriyaaN haiN
Sep 24, 2007 My Urdu Poems, Poetry
My first nazm ever…. oh it was so much easier writing nazm than writing a Ghazal, it seems that the idea flows far better (at least in my case, that’s what happened) and the nazm just “happened” quickly, while I take my own sweet time when I write Ghazals. Regardless, here’s my first nazm entitled:
hamaare darmiyaaN ab dooriyaaN haiN
============================
shab-e-furqat hai…
aur maiN sochtaa houN
hamaare darmiyaaN jo qurbateiN thiiN
vo kab aur kaise rukhsat ho gayiiN haiN
muhabbat ke vo dil-aavez naghme
vo baaheiN, vo nigaaheiN, vo ishaare
na jaane kab paraaye ban gaye sab
faqat aazurdagii hi rah gayii hai
hamaare darmiyaaN ab dooriyaaN haiN
shab-e-furqat hai…
aur maiN sochtaa houN
vo paimaan-e-vafaa sab jhooT thaa kyaa?
vo duzdeedah adaa sab jhooT thii kyaa?
vo andaaz-e-muhabbat jhooT the kyaa?
vo ulfat se bhare Khat, jhooT the kyaa?
vo sab kuchh kis tarah maiN bhool jaaouN?
faqat afsurdagii hii rah gayii hai
hamaare darmiyaaN ab dooriyaaN haiN
mujhe Khalvat meiN tanhaa chhoR kar tum
na jaane kis jahaaN meiN kho gayii ho
bhalaa maiN is sulagte dasht meiN ab
kahaaN paaouNgaa vaisii raahateiN jo
tumhaare gesuuoN kii chhaaNv meiN thiiN
shab-e-furqat hai aur maiN sochtaa houN
kabhii tumko bhi mujhse raabita thaa
magar ab to…
hamaare darmiyaaN bas dooriyaaN haiN
(August 5th 2006)
Tags: my poetry, nazm, urdu poetry
mire vaadoN ko gin_naa chhoR do tum
Sep 21, 2007 My Urdu Poems, Poetry
Here’s a Ghazal that I wrote about a year ago (before which I had taken a two year break from writing Urdu poetry), hence the Ghazal is nothing really great, though some couplets are nice, but its over-all very light-hearted and contains easy to understand language..
mire va’adoN ko gin_naa chhoR do tum
muhabbat ko parakhnaa chhoR do tum
Q
wafaa kaa daavaa kis se kar rahee ho
mujhe aise banaanaa chhoR do tum
aur us par poochhti ho “kyaa hua hai?”
aray! ghairoN se milnaa chhoR do tum
–
vahaaN par dostii bas naam kii hai
vahaaN kaa aanaa-jaanaa chhoR do tum
bichhaRne ki jo dil meiN Thaan lii hai
bahaane par bahaanaaa, chhoR do tum
hamaaraa rishta ik ummeed par thaa
magar ab vo fasaanaa chhoR do tum
mujhe ma’aloom hai anjaam-e-ulfat
vafaa ke geet gaanaa chhoR do tum!
agar qismat meiN fitne hi likhe haiN
to har aafat pe ronaa chhoR do tum
ye zauq-e-shaayari to Theek hai par
ghazal ko nazm kahnaa chhoR do tum
Khudaa kaa Khauf mujhko bhi hai yaaro!
mujhe kaafir bulaanaa chhoR do tum
aur ab maqta arz hai…
sanamkhaanoN meiN ‘tanhaa’ kuchh nahiiN hai
vahaaN par sar jhukaanaa chhoR do tum
August/05/2006
Tags: ghazal, my poetry, urdu poetry
zaraa nigaah uThaao k kuchh qaraar aaye
Sep 20, 2007 My Urdu Poems, Poetry
Continuing with posting my own poetry (which is just a few Ghazals and Nazms that I wrote here and there), here’s another one of my proud creations.
zaraa nigaah uThaao k kuchh qaraar aaye
mai-e-nashaat pilaao k kuchh qaraar aaye
vafaa kii sham’aa jalaao k kuchh qaraar aaye
zaraa qareeb to aao k kuchh qaraar aaye
siyaah raat ke khaamosh sard lamhoN meiN
hamaaraa dil hi jalaao k kuchh qaraar aaye!
fazaaeiN guuNjatii hoN pyaar ke suroN meiN jahaaN
vahiiN kii baat sunaao k kuchh qaraar aaye!
mirii hayaat kii tanhaaiyoN ko dekho to!
abhii na chhoR ke jaao k kuchh qaraar aaye!
khizaayeiN mujhko rulaati haiN har baras aa kar
bahaaro! tum bhi rulaao k kuchh qaraar aaye!!
maiN muntazir huuN azal se k tum se mil baiThouN!
kabhii to mujhko bulaao k kuchh qaraar aaye!
tumhaare jaane se dil muztarib hai shaam-o-sahar
kabhii to lauT ke aao k kuchh qaraar aaye!
bahut sunaa chuke ulfat ke geet aie “tanhaa”
ab AISII baat sunaao k kuchh qaraar aaye!!
11/16/2003
Tags: ghazal, my poetry, urdu poetry
unki aaNkhoN se chhalak jaate haiN paimaane kaii
Sep 19, 2007 My Urdu Poems, Poetry
Here’s a ghazal that I also recited in a mushaira that took place in Montreal. The Ghazal got a lot of applauds, thankfully and was well received by the audience there.
1.
unkii aaNkhoN se chhalak jaate haiN paimaane ka’ii
raat hii raat meiN ban jaate haiN afsaane ka’ii!
2.
ik faqat terii hii dil_jo’ii ne kuchh kaam kiyaa
varnaa aaye the mujhe log to baihlaane ka’ii!
3.
jaan-e-man, tere shabistaaN ke sivaa duniyaa meiN
haiN har ik moR pe veeraane hii veeraane ka’ii!
4.
shorish-e-dehr! mujhe chhoR! mujhe jaane de!!
dekhte hoNge miraa raasta maikhaane ka’ii!
5.
gham-e-dauraaN bhi, gham-e-dil bhii, gham-e-hastii bhi!
zindagii teraa bhalaa ho! tire nazraane ka’ii!
6.
nahiiN miltaa to bas ik tuu nahiiN miltaa yaa rab!
yuuN to duniyaa meiN masaajid ka’ii butkhaane ka’ii!!
aur ab maqtaa arz hai
7.
terii ulfat ka fasaanaa bhi ajab hai “tanhaa”
tera ko’ii bhii nahiin! us ke hain deevaane ka’ii!!
06/17/2004
Tags: ghazal, my poetry, urdu poetry
hasrat-e-aashiqi! ham tiraa kya kareiN?
Sep 18, 2007 My Urdu Poems, Poetry
Another ghazal that I wrote while I was learning how to write technically sound Ghazals (though I have to say, I’m still learning!). This one is yet again, a light-hearted Ghazal and was written on a misra-e-tarah posted on urdustan.net forums.
1. hasrat-e-aashiqii! ham tiraa kyaa kareiN?
in sulagatii tamannaaoN kaa kyaa kareiN??
2. ye jhijhaktii nazar! ye hayaa!! kyaa kareiN?
kyaa huii terii qaatil adaa! kyaa kareiN??
3. hamne chaahaa ki ham bhool jaayeiN tujhe
dil magar, sochataa hi rahaa, kyaa kareiN??
4. us ko DhooNDhaa bahut, aasmaaN aasmaaN!
“aa gayaa jis pe dil, aa gayaa, kyaa kareiN??”
5. vaaye aashuftagii!! vaaye uftaadagii!!
ai gham-e-dil bataa! kuchh bataa!! kyaa kareiN??
6. hamsafar, hamnavaa jis ko maanaa kiye
vo hii aaNkheiN churaane lagaa, kyaa kareiN?
7. koii saayaa nahiiN, koii aahaT nahiiN!
aisii tanhaaii meiN, ham bhalaa kyaa kareiN??
8. yeh suKhan-goii “tanhaa”, yeh terii ghazal!!
kaise samjheiN yeh tarz-e-adaa, kyaa kareiN??
09/04/2003
Tags: ghazal, my poetry, urdu poetry
maae ni maae – maiN ik shikra yaar banaayaa
Sep 10, 2007 Poetry, Punjabi Poems
Another masterpiece from Shiv Kumar Batalvi. If you haven’t heard it, you have to…
Punjabi version with English translation taken from http://www.ebazm.com/discus/messages/50/205.html?1120386173
Shikra
maae nii maae
maiN ik shikraa yaar banaaiyaa
ohde sir te kalgii
te odhi pairii jhaanjhar
te o chog chugindaa aaiyaa
nii maiN vaarii jaaNvaa! (1)
ik ohde ruup dii
dhup tikherii
dujaa mahkaaN daa tirhaaiyaa (2)
teejaa odhaa rang gulaabii
kise gorii maaN daa jaayaa
nii maiN vaarii jaaNvaa!
nainii odhe
chet dii aakhan
at’e zulfii saavan chhaiyaa
hoThaaN de vich kat’e daa
koii dihu chaRne te aaiyaa
nii maiN vaarii jaaNvaa!
savaaN de vich
phul soyiaaN de
kisse baagh chanan daa laaiyaa
dehii de vich kheDe chetar
itraaN naal nuhaaiyaa
nii maiN vaarii jaaNvaa!
bolaaN de vich
paen pur’e dii
nii oh koilaaN daa hamsaaiyaa
chiTTe dund jiyuN dhaanoN baglaa
taaRii maar udaayiaa
nii maiN vaarii jaaNvaa!
ishq’e daa
ik palang nawaarii
asaaaN chananiyaaN vich Dahiyaa
tan dii chadar ho gayii mailii
us paer jaaN palaNgheN payaa
nii maiN vaarii jaaNvaa!
dukhan mere
nainaa de koe
vich haR hanjhuaaN daa aaiyaa
saarii raat gayii vich sochaaN
uss eh kii zulam kamaaiyaa
nii maiN vaarii jaaNvaa!
subah savere
lau nii vaTnaa
asaaN mal mal os nuhvaayaa
dehiiN de vichoN niklan chiNgaaN
te saaDaa hath gayaa kumlaaiaa
nii maiN vaarii jaaNvaa!
chuurii kuTaaN
te o khaundaa naahii
ohnuu dil daa maas khvayaa
ik uDaarii aisii maarii
uh muD vatnii naa aayaa
nii maiN vaarii jaaNvaa!
maae nii maae
maiN ik shikraa yaar banaaiyaa
ohde sir te kalgii
te odhi pairii jhaanjhar
te o chog chugindaa aaiyaa
nii maiN vaarii jaaNvaa!
The Falcon
mother o mother
i made a falcon my lover
he’d got a crest on his head
and anklets on his feet
and pecking for food he came
o ‘i devote myself for thee’! (1)
for one, the radiance of his beauty
was as the sun at noon,
second, he exuded perfumes (2)
third, he had a rosy bloom
born to a fair mother
o ‘i devote myself for thee’!
his eyes
were as the spring,
his hair as the monsoon is spread,
and on his lips for a long time
a new day about to be born
o ‘i devote myself for thee’!
in his breath
the flowers of jasmine;
(as if)someone’d laid out a garden of sandalwood
in his body played chetar (3)
bathed in perfumes
o ‘i devote myself for thee’!
in his speech,
falls the easterly wind,
oh he was just as a cuckoo bird;
his teeth white as a crane in a paddy field
that flies off startled by clapping
o ‘i devote myself for thee’!
of love
one canvas bed
we spread under the moonlight
the sheet of (my) body became soiled
when he put his feet on the bed
o ‘i devote myself for thee’!
my eyelids hurt
and a flood of tears
came between
all night i lost spent in thought
oh what is this punishment i have earned
o ‘i devote myself for thee’!
early morning
kneading washing clay
i scrubbed and bathed it [the body]
from within my body flew sparks
and my hand became weak
o ‘i devote myself for thee’!
bread crumbs i crushed
but he wouldn’t eat them
i fed him the flesh of my heart
he took off for such a flight
that he’s never returned
o ‘i devote myself for thee’!
mother o mother
i made a falcon my lover
he’d got a crest on his head
and anklets on his feet
and pecking for food he came
o ‘i devote myself for thee’!
Tags: geet, nazm, punjabi poetry, shiv kumar batalvi, song



